
مراقبت از سگ مسن؛ برنامه تغذیه، حرکت و کیفیت زندگی
آرامتر شدن سگ را نباید بدون بررسی به پیری نسبت داد. سن بالا میتواند با تغییر نیازهای مراقبتی همراه باشد، اما درد، کاهش وزن یا اختلال خواب مشکلاتی هستند که ممکن است قابل مدیریت باشند. هدف مراقبت سالمندی، حفظ راحتی و عملکرد روزانه است؛ نه مصرف مجموعهای از مکملها فقط به علت بالا رفتن سن.[۱]
از الگوی شخصی سگ شروع کنید
تغییر را نسبت به گذشته همان حیوان بسنجید: آیا برای بلند شدن زمان بیشتری لازم دارد، مسیر پیادهروی کوتاهتر شده یا تعاملش کمتر است؟ فیلم کوتاه از راه رفتن و یادداشت تغییرات خواب و اشتها میتواند در ویزیت مفید باشد. راهنمای AAHA بر شرححال دقیق و مشارکت سرپرست در شناخت تغییرات سالمندی تأکید دارد.[۱]
وزن ثابت همیشه به معنای وضعیت ثابت نیست
ممکن است سگ همزمان عضله از دست بدهد و چربی بیشتری پیدا کند، درحالیکه عدد ترازو تغییر چشمگیری نداشته باشد. به همین دلیل ارزیابی وضعیت بدنی و وضعیت عضلانی در کنار وزن اهمیت دارد. کاهش حجم عضله یا کاهش وزن ناخواسته را به سن نسبت ندهید و برای تعیین علت و تنظیم غذا مراجعه کنید.[۲]
غذای سالمند یک نسخه یکسان نیست
نیاز انرژی بسیاری از سگها با افزایش سن کمتر میشود، اما بیماری، اشتها و میزان فعالیت شرایط را تغییر میدهد. برچسب سالمند بهتنهایی کافی نیست. غذای سگ کمتحرک و دارای اضافهوزن ممکن است با غذای سگ لاغر و کماشتها متفاوت باشد. انتخاب باید با نیاز فردی و نتیجه ارزیابی بالینی هماهنگ شود.[۲]
آیا باید پروتئین را کم کرد؟
کاهش خودکار پروتئین فقط به علت سالمندی رویکرد مناسبی نیست. حفظ توده بدون چربی اهمیت دارد و بعضی رژیمهای سالمندی به کیفیت و مقدار مناسب پروتئین توجه ویژه دارند. اگر بیماری مشخصی وجود دارد، رژیم درمانی با توجه به همان تشخیص انتخاب میشود؛ توصیه بیمار کلیوی را نباید به همه سگهای مسن تعمیم داد.[۲]
حرکت سخت را عادت بد ندانید
بیمیلی به پله، دشواری برخاستن و تغییر راه رفتن میتواند با درد همراه باشد. معاینه عضلانیاسکلتی، ارزیابی حرکت و بررسی شدت درد به انتخاب برنامه مناسب کمک میکند. اگر اضافهوزن هم وجود دارد، راهنمای کاهش وزن سگ برای طرح پرسش درباره برنامه وزن مفید است، نه برای شروع رژیم سخت بدون ارزیابی.[۱، ۲]
خانه را قابل استفادهتر کنید
مسیرهای بدون لغزش، دسترسی آسان به محل استراحت و کمک ایمن در رفتوآمد میتوانند مراقبت روزمره را عملیتر کنند. نیاز به پریدن یا بالا رفتن اجباری را کم کنید و فعالیت را با تحمل حیوان هماهنگ نگه دارید. اصلاح محیط باید در کنار بررسی درد باشد؛ وسایل جدید جای درمان مشکلی را که باعث درد شده نمیگیرند.[۱]
تغییر رفتار و خواب چه معنایی دارد؟
بیقراری شبانه، گیجی یا تغییر تعامل نیازمند بررسی است. اختلال شناختی یکی از احتمالات سالمندی است، اما درد یا بیماریهای دیگر نیز ممکن است رفتار را تغییر دهند. از ویدئو و یادداشت برای توصیف الگو استفاده کنید و بهجای برچسب لجبازی، زمان شروع و شرایط بروز را گزارش دهید.[۱]
چکاپ فقط آزمایش نیست
در ویزیت درباره دهان، پوست، حرکت، بینایی و شنوایی و مصرف همه داروها و مکملها صحبت کنید. راهنمای AAHA برای سگ سالمند، شمارش کامل خون، بیوشیمی و آزمایش ادرار را معمولاً هر شش تا دوازده ماه پیشنهاد میکند؛ این فاصله با بیماری، نتایج قبلی و شرایط فردی بازبینی میشود. تصویربرداری و آزمایشهای تکمیلی نیز بر اساس شرححال و یافتههای معاینه انتخاب میشوند. همراه داشتن نتایج قبلی کمک میکند تغییرات در طول زمان دیده شود و هر ویزیت از نقطه صفر شروع نشود.[۱]
چه تغییرهایی نیازمند تماس زودتر هستند؟
کاهش اشتها یا وزن، تغییر مصرف آب و ادرار، درد تازه و افت توان حرکت را تا نوبت روتین بعدی عقب نیندازید. برای مشکل تنفسی، غش یا ناتوانی ناگهانی، رسیدگی فوری لازم است. اگر چند بیماری وجود دارد، از تیم درمان بخواهید روشن کند کدام تغییر نیازمند تماس همانروز و کدام نیازمند مراجعه اورژانسی است.[۱، ۳]
کیفیت زندگی را چگونه ثبت کنیم؟
راحت خوابیدن، توان رسیدن به آب و غذا، علاقه به تعامل و انجام فعالیتهای محبوب را دنبال کنید. هدف فقط طولانیتر شدن عمر نیست؛ تجربه روزمره حیوان هم اهمیت دارد. در بیماری مزمن، ثبت منظم روزهای خوب و دشوار و پاسخ به درمان میتواند گفتوگو درباره مراقبت تسکینی و تصمیمهای آینده را روشنتر کند.[۱]
مکمل سالمندی؛ کدام نیاز را پاسخ میدهد؟
بالا بودن سن دلیل کافی برای اضافه کردن کلسیم، مولتیویتامین یا مکمل مفصل نیست. فهرست تمام فرآوردهها را به دامپزشک نشان دهید تا هدف هرکدام و همپوشانی آنها روشن شود. اگر قرار است مکملی مصرف شود، معیار منفعت باید مشخص باشد؛ مثلاً بهبود عملکردی که قابل پیگیری است، نه وعده کلی جوان شدن حیوان.[۱، ۲]
پرسش رایج: سگ مسن دیگر نباید بازی کند؟
فعالیت باید با توان و مشکلات حیوان سازگار باشد، نه اینکه صرف سن حذف شود. درباره برنامه قابل تحمل و اصلاح محیط سؤال کنید. اگر پس از فعالیت درد یا افت عملکرد میبینید، آن را گزارش کنید تا شدت برنامه و کنترل درد بازبینی شود؛ اجبار به فعالیت گذشته و محروم کردن کامل از حرکت دو انتخاب افراطیاند.[۱]
جمعبندی
برای مراقبت سالمندی، روند وزن و عضله، حرکت، خواب، اشتها و کیفیت زندگی را دنبال کنید. غذای مناسب و محیط قابل دسترس را با برنامه معاینه و درمان درد همراه سازید. سالمندی به معنای اجتنابناپذیر بودن رنج نیست و مراقبت خوب نیز به تعداد مکملهای داخل کمد سنجیده نمیشود.[۱، ۲]
منابع و حدود استفاده از این راهنما
دیدگاهها و پرسشهای کاربران (0)
هنوز دیدگاهی برای این مقاله ثبت نشده است. اولین نظر را شما بنویسید!